• تاثیر کتاب دیسقوریدس بر نگارش منابع طب سنتی اسلامی و ایرانی

    جزئیات بیشتر مقاله
    • تاریخ ارائه: 1388/01/01
    • تاریخ انتشار در تی پی بین: 1388/01/01
    • تعداد بازدید: 505
    • تعداد پرسش و پاسخ ها: 0
    • شماره تماس دبیرخانه رویداد: -
    آشنائی با مآخذ و مبانی طب سنتی اسلام و ایران برای پژوهشگرانی که در این شاخه از دانش به تحقیق می پردازند، اهمیت ویژه ای داشته و پنجره جدیدی را برای پژوهش های نوین به روی علاقه مندان می گشاید. سوالی که همواره برای بسیاری از پژوهشگران این حوزه مطرح بوده، این است که آیا مطالب اصلی و بنیادین علمی و تخصصی مندرج درکتاب هایی همچون الحاوی رازی، قانون ابن سینا، صیدنه بیرونی، ذخیره خوارزمشاهی و دیگر منابع مشابه آنها، توسط خود نویسنده، کشف و تحصیل شده یا از منابع دیگری استخراج و گردآوری شده اند؟ از دیرباز که به مطالعه و تحقیق در مبانی طب سنتی می پرداختیم، به این نتیجه رسیده بودیم که مرجع اصلی کتاب های گرانمایه ای همچون الحاوى رازى، قانون ابن سینا، صیدنه بیرونى، ذخیره خوارزمشاهى، جامع ابن البیطار، قرابادین کبیر عقیلى خراسانى و دیگر کتاب هاى همسان آنها، در ارتباط با داروشناسی و درمان، کتاب دیسقوریدس بوده است. در این مقاله خاطر نشان خواهیم کرد که مبنای نظری و عملی اکثریت قریب به اتفاق اطبای سنتی اسلام و ایران در علوم داروشناسی و درمان، کتاب دیسقوریدس بوده که در طی قرن های بعد، به تدریج راه تکامل را طی کرده و توسط اطبای یادشده، مطالبی به آن افزوده شده است. در این کتاب گرانمایه، حدود یک هزار موضوع اصلی مشتمل بر گیاهان دارویی، خوراکی و سمی، جانوران و فراورده های خوراکی و دارویی جانوری، کانی ها و فراورده های دارویی و سمی آنها، پیامدهای گزش و نیشزدگی جانوران گوناگون، سم شناسی، علل، علایم و درمان انواع مسمومیت ها با شیوه های ویژه ای که در نوع خود، بویژه در زمان نگارش کتاب، منحصر به فرد بوده، بیان شده و درباره هر موضوع توضیحات ارزندهای داده شده است. علیرغم گذشتن حدود دو هزاره از تالیف کتاب مذکور، این اثر گران سنگ، در حال حاضر و آینده هم می تواند یکی از منابع ارزشمند و پربار برای تحقیقات گوناگون باشد.

سوال خود را در مورد این مقاله مطرح نمایید :

با انتخاب دکمه ثبت پرسش، موافقت خود را با قوانین انتشار محتوا در وبسایت تی پی بین اعلام می کنم